TMA, DMA

آنالیز حرارتی (Thermal Analysis) به گروهی از تکنیک‌های پیشرفته آزمایشگاهی اطلاق می‌شود که در آنها یک ویژگی فیزیکی خاص از ماده (مانند جرم، جریان گرما، ابعاد یا خواص مکانیکی) به عنوان تابعی از دما یا زمان، تحت یک برنامه دمایی کنترل‌شده اندازه‌گیری می‌شود . این روش‌ها اطلاعات ارزشمندی درباره رفتار مواد در مواجهه با تغییرات دمایی ارائه می‌دهند و به عنوان ابزاری حیاتی در پژوهش، توسعه محصول و کنترل کیفیت در صنایع گوناگون شناخته می‌شوند.

در TMA، تغییرات ابعادی نمونه (انبساط یا انقباض) تحت یک نیروی مشخص (معمولاً فشاری یا کششی) به عنوان تابعی از دما اندازه‌گیری می‌شود . این روش برای تعیین ضریب انبساط حرارتی (CTE) مواد، دمای نرم‌شدگی، و رفتار انقباضی پلیمرها و کامپوزیت‌ها بسیار حیاتی است. به عنوان مثال، تولیدکنندگان بردهای مدار چاپی (PCB) از TMA برای اندازه‌گیری CTE مواد زیرلایه استفاده می‌کنند تا از تطابق ابعادی و جلوگیری از ترک‌خوردگی اتصالات در اثر نوسانات دمایی اطمینان حاصل کنند .

DMA یک تکنیک پیشرفته برای بررسی خواص ویسکوالاستیک مواد است. در این روش، یک نیروی نوسانی به نمونه اعمال شده و پاسخ مکانیکی آن (مانند مدول ذخیره، مدول اتلاف و تنش کاهشی) به عنوان تابعی از دما، زمان یا فرکانس اندازه‌گیری می‌شود . DMA حساسیت فوق‌العاده‌ای در تشخیص انتقال‌های حرارتی به ویژه انتقال شیشه‌ای (Tg) دارد و برای ارزیابی رفتار مواد تحت تنش‌های دینامیکی در صنایع خودروسازی و هوافضا کاربرد فراوانی دارد . یک مهندس خودرو می‌تواند با DMA پلیمری را برای استفاده در دسته موتور ارزیابی کند تا ماده‌ای با سختی کافی برای تحمل وزن و خاصیت میرایی مناسب برای جذب ارتعاشات انتخاب نماید .

انتخاب روش، فیکسچر و برنامه دمایی باید متناسب با جنس نمونه و نیاز آزمون انجام شود.